Sussam iç sesim de susar mı?

Dün sabah biraz geç uyandık, her şeyi ama her şeyi ağırdan aldık.

Önce sakin bir kahvaltı yaptık. Sonra yogaya, spora gitmekten vazgeçtik. Evin minimum alışveriş ihtiyacını belirledik ve ben hızlıca, evden hiç uzaklaşmamacasına bir koşu alınacakları alıp döndüm sıcacık evimize.

Ödevleri tamamladık, kitap okuduk, banyo yaptık. Kemal’in seyahat dönüşünü beklerken Dodomun odasına tünedik. Ben örgüye başladım, Dodom odasını toparladı, Lulum mini oyunlarını oynarken üçümüz bir yandan seslikitap uygulamasından “Dönüşüm”ü keyifle dinlemeye başladık.

Kemal erken döndü hemen yanımıza kıvrıldı, huzurla sohbet ettik.

Hava kararmaya başladığında akşam yemeği için mutfağa geçtim, mis gibi, sıcacık, kokulu, hepimizin damak zevkine uygun bir etli yemek uydurdum, yanında salatamızı yedik.

Annem geldi, hep beraber bir filme takıldık.

“Ne kadar güzel bir Pazar oldu” diye düşünürken telefonda eski yazlık arkadaşlarının whatsapp grubunda 250 mesaj fark ettim.

Sonrası sessizlik..

Çocukları yatırıp sessizce Ankara’daki akrabalar arandı, iyi olduklarını duyunca derin bir nefes alındı. O derin nefes tamamlanamadan içimi yaktı kül etti. Çok zor… Kelimelerle ifade edilemeyecek kadar zor… Güvende miyiz? İyi miyiz? Okul yolları riskli mi? Ben mi bıraksam alsam çocukları acaba? Halledebilir miyim? Her yere yetişebilir miyim? Yetişsem hepimizi kurtarabilir miyim? Hepimizi kurtarabilir miyim?..

 

 

 

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

WordPress.com'da Blog Oluşturun.

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: